Komunikacja - 1/2009

Czasopismo: Komunikacja Publiczna
Numer wydania: 1/2009
2009-02-09 Pobierz pdf Drukuj
okladka

Jakie karty miejskie?

Od kilku lat w największych miastach w Polsce wycofuje się papierowe bilety na rzecz elektronicznych, które pomagają w lepszym zarządzaniu komunikacją publiczną. Bilet elektroniczny, czasem wzbogacony o inne usługi i nazywany kartą miejską, stanowi ważny element spajający różne działania strategiczne miasta. Takie rozwiązanie, sprawdzone i doceniane na świecie, w Polsce też staje się coraz popularniejsze. Obecnie karty miejskie funkcjonują między innymi w Warszawie, Krakowie, Rybniku, Jaworznie i Wrocławiu. Spełniają one w głównej mierze rolę biletu elektronicznego. Śląska Karta Usług Publicznych to kompletnie nowe rozwiązanie. Może być pierwszym takim produktem, ponieważ nie będzie tylko wspólnym biletem, ale przede wszystkim będzie zawierała cały szereg innych usług miejskich, takich jak na przykład: identyfikację osoby, pieniądz elektroniczny, e-portmonetkę, podpis elektroniczny kwalifikowany i niekwalifikowany, a dopiero potem bilet elektroniczny i parkingowy. Projekt ten jest wyjątkowy, bo w żadnym innym miejscu w Polsce przy organizacji komunikacji publicznej nie współpracuje ze sobą tak wiele gmin i przewoźników. W tym względzie KZK GOP jest pionierem w naszym kraju. Śląska Karta Usług Publicznych jest projektem nowatorskim i skomplikowanym, dlatego na jej wdrożenie potrzeba czasu. Obecnie wykonywana jest jej dokumentacja, zgodnie z wcześniej założonym harmonogramem. Więcej na temat kart miejskich można przeczytać w artykule Krzysztofa Garskiego: „Bilet do wygody” oraz Aleksandra Kiereckiego: „Jedna karta miejska”. W ostatnich latach ocena ekonomiczna rozwiązań transportowych staje się coraz ważniejszą częścią ich rozwijania. Rosnące ograniczenia nakładane na wykorzystanie środków publicznych oraz sama ilość konkurujących rozwiązań w całej sferze działań władz (czy nawet w obrębie całego transportu) wymagają, aby promujący takie metody w dziedzinie transportu przygotowywali trafne i gruntowne analizy uzasadniające, że dane rozwiązanie zapewni dobre wykorzystanie środków. Dlaczego należy skupiać się na ocenie transportu publicznego? Oficjalne stanowisko UITP daje prostą odpowiedź. Transport zbiorowy wspomaga podejmowanie decyzji poprzez ocenianie rozwiązań i polityki w odniesieniu do możliwych metod alternatywnych. Pomaga opracowywać i określać priorytety dla strategii w zakresie transportu oraz pakietów w zakresie polityki, pomaga również monitorować wyniki poszczególnych rozwiązań oraz rozszerzać wdrażanie strategii, a także zwiększać poziom akceptacji społecznej poprzez uczynienie przejrzystym proces podejmowania decyzji. Odsyłam do najnowszego raportu UITP na ten temat ze stycznia br., który znajduje się wewnątrz numeru. W oczekiwaniu na 58. Światowy Kongres i Wystawę UITP, który w tym roku będzie miał miejsce we Wiedniu, pod hasłem: „Transport publiczny: Tworzenie prawa mobilności wyborów” polecam artykuł Barbary Hernas: „Bój o klienta” o tym jak ÖBB, VOR i Wiener Linien postrzegają marketing, dbanie o klienta na równi z rozwojem technicznym. Czy jest to skuteczna metoda w walce o pasażerów? Przekonajcie się Państwo sami. W numerze zachęcam również do lektury artykułów z działu „Analizy i opinie” oraz polecam wywiad z László Rákászem, dyrektorem ds. strategii o zaletach i przeznaczeniu autobusu Mercedes – CapaCity, a także tekst Marka Sieczkowskiego na temat warszawskiego metra.

Ostatnie wydania